Μιχάλης Γ. Τριανταφυλλίδης, Η πόλη που αγαπούσαμε, Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2022.
Πρόλογος: Πάνος Θεοδωρίδης

*    *    *    *    *

Από την προσφυγική Χαριλάου και τα Τροχιοδρομικά ως την επαρχία της Βιθυνίας, από τις αίθουσες των ευρωπαϊκών οργανισμών και τις πορείες ειρήνης στις Βρυξέλλες ως το προσκύνημα επιζώντων της Χιροσίμα στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης στη Θεσσαλονίκη, και από τη μνήμη της γεύσης ως την διαρκή απορία της πολιτικής συνείδησης, η αφήγηση του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη χαράζει με προσωπικό τρόπο και ύφος πάνω στην παλίμψηστη ταυτότητα της πόλης γραμμές μιας συλλογικής διαδρομής. Όπως σημειώνει στον πρόλογο του βιβλίου ο Πάνος Θεοδωρίδης, «αυτός ο ολότελα εκρηκτικός γίγαντας, με την ιδιότυπη ιδιοσυγκρασία, είναι στην ουσία ένας ποταμός ιδεών, δράσης, στρατηγικής μελαγχολίας, και ένα άκρως κοινωνικό ον με εσωτερική αγαθότητα, προερχόμενος από μιαν άλλη εποχή».

[από το οπισθόφυλλο του βιβλίου]

*    *    *    *    *

Πρόλογος

Ο Έλλην Φάλσταφ

Ο Μιχάλης Τριανταφυλλίδης, γόνος της Θεσσαλονίκης, με ρίζες που μας χωρίζει μια χαράδρα του Πόντου, μεταξύ Χάλδων και Χαλύβων, μου έρχεται στον νου όχι τόσο ως ο πληθωρικός ήρωας τεσσάρων σαιξπηρικών έργων, αλλά ως μέτοχος του στίχου του Τόμας Έλιοτ από την «Έρημη χώρα»:

     Χο χο χο χο το Σαιξπηχήρειο τούτο φοξ

Αυτός ο ολότελα εκρηκτικός γίγαντας, με την ιδιότυπη ιδιοσυγκρασία, είναι στην ουσία ένας ποταμός ιδεών, δράσης, στρατηγικής μελαγχολίας, και ένα άκρως κοινωνικό ον με εσωτερική αγαθότητα, προερχόμενος από μιαν άλλη εποχή.
     Τον γνώρισα πριν από τουλάχιστον 45 χρόνια και μόνον στα τελευταία δώδεκα υπάρχουμε ως φίλοι, συνταξιδιώτες και σχολιαστές, όπως η σαλονικιά συμπεριφορά επιβάλλει. Είναι παιδί της Νομικής, δεμένος με πολλά πρόσωπα και παρέες, από τους πιο κοινωνικούς ανθρώπους που γνωρίζω, με πολιτικά γονίδια μιας παράδοξης διάστασης, σπανίως οξύθυμος, αλλά κακία δεν του κράτησε κανένας.
     Είναι αμιγώς τμήμα της ιδιόρρυθμης παράδοσης της πόλης, δεινός συζητητής, με ευρωπαϊκή συνείδηση και γνώστης των γνωρισμάτων της ευρωπαϊκής αγοράς ιδεών, συντονιστής αμέτρητων πρωτοβουλιών υπέρ της εκκίνησης ή της επανεκκίνησης λαμπρών ιδεών, αμείλικτος λάτρης του πολιτικού διαλόγου, μοναδικό πειραχτήρι στα περιβάλλοντα όπου κουρνιάζει, καλός ρήτορας και σχολιαστής, και τώρα, στην αγορά των μπαγιάτηδων με το πρώτο του βιβλίο.
     Δεν θα μπορούσε παρά να έχει τη μορφή απομνημόνευσης. Περιέχει μια συνεχή ενδιαφέρουσα αφήγηση που μόνον προσωπική κατάθεση δεν είναι, και καταφέρνει ακόμη και στην πιο επιθετική του παράγραφο να εμβάλει άφατη τρυφερότητα.
     Κατά καιρούς, έχει επιχειρήσει πρωτοβουλίες που ενίοτε χρονίζουν, επειδή πρέπει να συνενώσει διαφορετικές απόψεις, θέσεις και οργανογράμματα διαφορετικών «υποτροφιών». Αλλά καταφέρνει να μη διαλυθεί σε ένα πανδαιμόνιο γνωμών. Ασχολήθηκε με δεκάδες ζητήματα της κοινωνίας, της πόλης, της χώρας, αλλά ήμουν παρών και σε πρωτοβουλίες που άπτονται προγραμμάτων βελτίωσης της ζωής των πολιτών, με πλήρη γνώση της ευρωπαϊκής ποικιλίας. Εξάλλου τον θεωρώ, ευτυχώς μαζί με πολλούς άλλους, ειδικόν στις ιδεολογικές περιπέτειες της γείτονος Τουρκίας και τον συνόδεψα σε μερικά ταξίδια του εκεί. Εμπειρίες πολύτιμες, που δεν διστάζει να τις μοιράζεται απλόχερα.
     Θα έλεγα πως ξέρει τους πάντες στον περίγυρό του, χωρίς να εγκαταλείπει την αγαπημένη του βυζαντινή και συμφωνική μουσική, ενώ η γνώση της παιδικής του γειτονιάς και των ψυχών που έκτοτε τιμά θα εντυπωσιάσει τον αναγνώστη αυτού του βιβλίου που δεν αποτελεί «ανάγνωση άπαξ» αλλά μια συγκινητική και αναλυτική αφήγηση μιας καρδιάς που πάλλει από πάθος.

Πάνος Θεοδωρίδης
[Πηγή: https://www.epikentro.gr/i-poli-pou-agapousame/ (ανάκτηση 4.2.2026)]