Γιάννης Μαρκόπουλος, Σεργιάνι στον κόσμο, MINOS, 1979.
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας. Συμμετέχουν: Βασιλική Λαβίνα, Γιούλη Τσίρου.
Στίχοι Πάνου Θεοδωρίδη για την Α’ Ενότητα – Κύκλος της Μακεδονίας και τα τραγούδια: «Γιάγκος Νούλας (1204)», «Του Χάρου», «Η μάνα του Αλέξανδρου», «Οι Κατελάνοι», «Ο Μαυρογένης», «Το πετρέλαιο».

*    *    *    *    *

Γιάγκος Νούλας

Το Γιάγκο Νούλα πιάσανε τρεις Φράγκοι σε καρτέρι
τρεις μέρες τον βασάνιζαν τέσσερις τον χαλούσαν
και το Κυριακοδεύτερο με Τρίτη τον ρωτούσαν
Προσκύνα Φράγκου την αντρειά να πάρεις γης και πλούτη

Ξένους εγώ δεν προσκυνώ και Φράγκους δε σεβούμαι
είμαι αντάρτης του Βαγή κι εγγόνι του Σκεντέρη
είμαι φονιάς του τύραννου σπαθί του σκλαβωμένου
τ’ αδικημένου η φωνή του προδομένου δίκιο

Είμαι τραγούδι κλέφτικο σ’ αρματωλού χειμώνα
ήλιος στο καταχείμωνο του εικοστού αιώνα

Του Χάρου

Σε πολιτείες τρέχει μαύρος που θα τον δει
αρματωμένος ρήγας σε κόκκινο φαρί
κόφτει στα δυο τις ρούγες σαΐτα αστραφτερή
το μάτι του μετράει την παγωμένη γη

Ποιος ειν’ αυτός που τρώει γυναίκες και παιδιά
μιας ώρας χορτασμός του δεκαοχτώ χωριά

Τον είδα στο Τραφίκι τον είδα στα Πλανά
και μες στη Σαλονίκη ξένους να προσκυνά
μην είν’ ο γιος του δράκου μην είν’ ο ζακβεής
μην είν’ ο γέρο Γιάννης ο Γιάννος ο νταής

Δεν είν’ ο γιος του δράκου δεν είν’ οχτρού παιδί
δεν είν’ ο γέρο Γιάννης μαύρος που θα τον δει

Κανείς μας δεν τον ξέρει σώσε μας Παναγιά
μια κι η ζωή που ζούμε φεύγει και δε γυρνά

Η μάνα του Αλέξανδρου

Στη Μακεδονία του παλιού καιρού
γνώρισα τη μάνα του Αλέξανδρου
μου ’στησε κουβέντα στις εξοχές
κι έκανε νυχτέρια με μάγισσες

Αχ Μακεδονία χιλιόμορφη
γιατί κλαις και λιώνεις σαν το κερί
έχω γιο μονάκριβο η καψερή
κι έχει φύγει για την ανατολή

Τον προσμένουν κίνδυνοι και χωσιές
λόγια ανθρώπων μαύρα και συμφορές
μοναχός τ’ αντέχει και τα περνά
τελειωμό δεν έχουν τα βάσανα

Στη Μακεδονία του παλιού καιρού
γνώρισα τη μάνα του Αλέξανδρου
στο φεγγάρι ψάχνει για μάγισσες
στ’ όνειρό της φέρνει τους Έλληνες

Οι Κατελάνοι

Στην εκκλησιά κι απ’ έξω στης Ρεντίνας το κανάλι
με πιάσανε αμέτρητοι φαντάροι Κατελάνοι
δέντρο ψηλό διαλέξαν και μου κρέμασαν τη γλώσσα
στήσαν φωτιά κι ολόγυρα στη ζεστασιά ξαπλώσαν

Άγιε Μηνά το άγιο σου το λείψανο με σκέπη
σου τάζω εγώ σαράντα οκάδες βλάχικο κασέρι
για τους φτωχούς το γούμενο και την κερά Τασία
που κατοικούν την άγια τιμημένη σου εκκλησία

Πού ειν’ ο Μηνάς και πού οι μαύροι φίλοι μου χαθήκαν
είδαν στρατό μαζέψαν τις γυναίκες και κρυφτήκαν
άιντε παιδιά κι αν λείψω τώρα φόβος μη σας πιάνει
κάντε καρδιά, δε θα ’ναι πάντα εδώ οι Κατελάνοι

Ο Μαυρογένης

Ο Μαυρογένης χρόνια δεκατέσσερα νεκρός
από στραβό μαχαίρι μαυρομάτικο
μετρά τις μέρες η ψυχή του πάνω στο πυργί
όσα κι αν είχε φύγαν για παντοτινά

Δέκα παλάτια να σου δώσουνε
δε σώζεσαι δε σώζεσαι
έσπειρες έδειρες τα βρόντηξες
δε ματαγίνεσαι

Το πετρέλαιο

Στην ανατολή μαύρος λάκκος βγάζει λάδι
κι απ’ το μαύρο λάκκο κι απ’ το μαύρο λάκκο
αηδόνια κελαηδούν

Άμα το πιστεύεις είσ’ ευτυχισμένος
ματωμένα χέρια ματωμένα χέρια
θα σε χαιρετούν

Ονειρέψου ξύπνιος και τραγουδιστά
για να τον αντέξεις τον παλιοντουνιά

Ήμουν λαουτιέρης στην Καππαδοκία
στη Μακεδονία στη Μακεδονία
σουρνατζής καλός

Πέρασαν οι μέρες που ’χαμε να φάμε
τώρα σφίγγουμε τη ζώνη σφίγγουμε τη ζώνη
και πεινάμε

Ονειρέψου ξύπνιος και τραγουδιστά
για να τον αντέξεις τον παλιοντουνιά

Ήρθαν μισθοφόροι πετρελαιοφόρα
αρπαχτήκαν πάλι αρπαχτήκαν πάλι
πες μου πού το παν

Πρέπει ν’ αντιδράσεις ρήμαξε η χώρα
κλέβουνε και φεύγουν κλέβουνε και φεύγουν
ούτε μας ρωτάν

Ονειρέψου ξύπνιος και τραγουδιστά
για να τον αντέξεις τον παλιοντουνιά