Από το 1973 ξεκίνησε να εργάζεται ως αρχιτέκτονας ανασκαφών και ερευνητής της μεσαιωνικής τεχνολογίας σε πολλές αρχαιολογικές αποστολές, ελληνικές και ξένες, καθώς και ως αναστηλωτής του υπουργείου Πολιτισμού επί εξαετία, όπου ασχολήθηκε με πολλά μνημεία κυρίως της Μακεδονίας με την αντιστήριξη των Μακεδονικών τάφων.

Στο ερευνητικό έργο του περιλαμβάνεται η μελέτη της Ρωμαϊκής Εγνατίας Οδού, η μοναστηριακή αρχιτεκτονική, οι μεσαιωνικοί νερόμυλοι, τα αμυντήρια.

Ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορική και μνημειακή τοπογραφία.

Στις δημοσιεύσεις και ανακοινώσεις του περιλαμβάνονται: «Πίνακας τοπογραφίας του αγιορείτικου παραγωγικού χώρου» [Κληρονομία 13/Β (Δεκέμβριος 1981), σ. 331-430], «Συμβολή στη μελέτη της υστεροβυζαντινής κατοικίας», «Αλμυρός», «The monastic model», «Μεσογαία μεσόγειος» κ.ά.

1973-1978: Συνεργάτης εφορειών κλασικών και βυζαντινών αρχαιοτήτων Μακεδονίας.

1975-81: Αρχιτέκτων Ανασκαφών Τορώνης (αυστραλιανή αποστολή).

1976: Αρχιτέκτων ανασκαφής Σταγείρων (ελληνογαλλική αποστολή).

1979-1986: Αρχιτέκτων των Αναστηλώσεων του υπουργείου Πολιτισμού με αρμοδιότητα μνημεία της Θεσσαλονίκης.

1983-4: Ανασκαφή νερόμυλου Βόλβης.

1990: Μελέτη τάφου Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης.

1990: Μελέτη παρόδου θεάτρου Φιλίππων.

1994: Στέγαστρο Μακεδονικού τάφου Μεσιανού.

2007: Αρχιτέκτων ανασκαφής στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου (ελληνική αποστολή).