Τον Φεβρουάριο του 1905, ενώ ήταν μαθητής της Β’ τάξης Γυμνασίου, ο ίδιος και αρκετοί συμμαθητές του ζήτησαν από τον Μακεδονομάχο οπλαρχηγό Ιωάννη Καραβίτη να τους εντάξει στο Σώμα του. Ο Καραβίτης, ο οποίος βρισκόταν στην Κρήτη για να συγκεντρώσει εθελοντές, απέρριψε την επιθυμία τους, λέγοντάς τους ότι θα έπρεπε πρώτα να τελειώσουν το σχολείο. Τους υποσχέθηκε, όμως, ότι τότε θα πρότεινε στο Κομιτάτο να τους χρησιμοποιήσει.

*    *    *    *    *

Οι μαθηταί μού παρουσίασαν έναν κατάλογο της Δ’ Τάξεως του Γυμνασίου (παλαιού τύπου), που περιλάμβανε σχεδόν ολόκληρη την τάξη. Ιδού αυτοί: Ανδρ. Μπιράκης, Δημ. Λαμπράκης, Μιχ. Πραντζεσκάκης [Φραντζεσκάκης], Δ. Χαϊδεμενάκης, Κ. Μανότος, Γ. Μαλινδρέτος, Αν. Σφινιάς, Στρατής Γιωργιλάκης, Γ. Γιαννουδοβαρδής, Ν. Σεργεντάκης, Εμμ. Ροδολάκης, Ευάγγ. Τζολάκης, Αντ. Δάνδολος, Δημ. Χαιρέτας, Δαμ. Τσιριντάκης, και Αντ. Μπασιάς.
     ―Παιδιά, τους λέγω, δεν ήλθα να κλείσω το Γυμνάσιο, είσθε πολύ νέοι ακόμη, περιμένετε ακόμη δυο χρόνια και θα προλάβετε μέρη υπόδουλα και θα δοθή ευκαιρία να αγωνισθήτε, μη φοβάσθε ότι δεν θα προλάβετε, δεν θα ελευθερώσουμε εμείς όλο τον κόσμο. Αφού όμως οι μαθηταί επέμεναν να θορυβούν και δεν εννοούσαν να φορέσουν τα πηλίκιά των, τους είπα καθαρά ότι δεν θα έπαιρνα κανέναν και αν κανείς έμπαινε κρυφά στο βαπόρι θα τον έρριχνα στη θάλασσα…
     Τους μαθητάς συνεχάρην διά τον ζήλον των και τους υπεσχέθην να συστήσω εις το Κομιτάτο να τους χρησιμοποιήση αργότερον, όταν θα έπαιρναν το απολυτήριόν των. Αυτούς, ως Οθωμανούς πολίτας, θα τους εφοδίαζε με τουρκικά διαβατήρια και θα τους ετοποθετούσε εις διάφορα κέντρα ως διδασκάλους και θα ημπορούσαν να προσφέρουν κατ’ αυτόν τον τρόπον τας υπηρεσίας των.

Διήγηση του Ιωάννη Καραβίτη [1949], από το: Λένα Σαββίδη – Θεώνη Ζερβού, Δημήτρης Λαμπράκης. Τα χρόνια πριν από το «Ελεύθερον Βήμα», Ερμής, Αθήνα 2016, σ. 27-28.