Ο Δημήτρης Λαμπράκης, με δημοσίευμά του στην Πατρίδα, στις 9 Νοεμβρίου 1916, ανέλαβε και δημόσια την ευθύνη για τη δημοσίευση των αποκαλυπτικών εγγράφων σχετικά με την παράδοση του Ρούπελ, θέλοντας αφενός να αντικρούσει τις ανακρίβειες κακόπιστων συναδέλφων του και αφετέρου να δηλώσει ότι είναι έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του.

*    *    *    *    *

Υπέροχος δήλωσις
του Αρχισυντάκτου της Πατρίδος

Μετά της ζωηροτέρας οδύνης υπεχρεώθην να παρακολουθήσω την κακοπιστίαν μερικών συναδέλφων απέναντι της υποθέσεώς μου. Η Ελληνική δημοσιογραφική οικογένεια είνε τόσον περιωρισμένη και γνωριζόμεθα τόσον καλά όλοι μεταξύ μας, ώστε να εμπνέουν πραγματικήν αποστροφήν αι ανακρίβειαι, τας οποίας κινεί το χαμηλότερον προσωπικόν πάθος. Συγκεκριμένως δε διά τους θέλοντας να αποδώσουν ευθύνας επί των εγγράφων του Ρούπελ εις εκείνους, οίτινες δεν υπέχουν τοιούτας, πρέπει να λεχθούν τα εξής:
     1) Ο κ. Σπ. Σίμος, αφ’ ης ημέρας ανεχώρησεν [13.9.1916], ακολουθών τον Μεγάλον Πολιτικόν Αρχηγόν, από τον οποίον ημείς αναμένομεν την σωτηρίαν του Έθνους, ουδεμίαν απολύτως έχει σχέσιν με την Πατρίδα και ουδεμίαν δύναται να φέρη ευθύνην δι’ ό,τι δήποτε έκτοτε δημοσιεύεται εις το φύλλον.
     2) Ο Διευθυντής της Πατρίδος κ. Γ. Βεντήρης, ασθενήσας βαρύτατα από της 30 Σεπτεμβρίου και παραμείνας κλινήρης καθ’ όλον τον παρελθόντα μήνα Οκτώβριον –όπως γνωρίζουν πολύ καλά όλοι οι συνάδελφοι– είχε παύσει να γράφη εις την Πατρίδα, διότι οι θεράποντες ιατροί τού είχον απαγορεύσει και την ανάγνωσιν έστω των εφημερίδων. Κατά το διάστημα τούτο είχον εγώ αναλάβει την προσωρινήν διεύθυνσιν της Πατρίδος, αντικαθιστών τον κ. Βεντήρην, επομένως δε υπέχω πάσαν την ευθύνην οίου δήποτε δημοσιεύματος, γενομένου εν τω μεταξύ.
     3) Ειδικώς διά το ζήτημα των εγγράφων του Ρούπελ δύναμαι να διαβεβαιώσω, ότι μου εδόθησαν ταύτα παρά του κ. Στ. Πρωτονοταρίου, διά την αξιοπιστίαν του οποίου ουδαμώς αμφιβάλλω. Προέβην δε εις την δημοσίευσιν των εγγράφων τούτων με την πεποίθησιν της ακριβείας των και με την πίστιν ότι προσφέρω υψίστην υπηρεσίαν εις την πατρίδα. Η εντεύθεν ευθύνη ανήκεν εις εμέ, όστις και την ανέλαβον προ της Δικαιοσύνης.
     4) Κατά την ασθένειαν του κ. Βεντήρη ήμην εγώ, ως επί το πλείστον, ο αρθρογράφος της Πατρίδος, εκ των στηλών της οποίας εδήλωσα διά τα έγγραφα του Ρούπελ ότι προ της Δικαιοσύνης θα είμεθα ημείς οι κατήγοροι της Αθηναϊκής Απολυταρχίας. Ετήρησα τον λόγον μου άνευ τινός δισταγμού. Έχω ακεραίαν συναίσθησιν των ευθυνών μου και βεβαιώνω τους θεράποντας του κ. Γούναρη, ότι δεν με τρομάζει η απειλή της θανατικής ποινής, την οποίαν μου επισείουν.
     5) Ο υπεύθυνος συντάκτης μας κ. Α. Πουρνάρας δεν ανεμίχθη εις την δικαστικήν ευθύνην των εγγράφων του Ρούπελ, διότι εγώ ηξίωσα τούτο.
     Ουδέποτε επομένως, εν ουδεμιά περιπτώσει, απεφύγαμεν τας ευθύνας, οι πραγματικώς υπεύθυνοι. Είμεθα έτοιμοι να υποστώμεν τας συνεπείας των πράξεών μας, χωρίς να επιτρέπωμεν εις ουδένα να μας αμφισβητή την τιμήν της ευθύνης αυτών.

ΔΗΜ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ
Αρχισυντάκτης της Πατρίδος

     Αθήναι, 8 Νοεμβρίου, 1916

Λένα Σαββίδη – Θεώνη Ζερβού, Δημήτρης Λαμπράκης. Τα χρόνια πριν από το «Ελεύθερον Βήμα», Ερμής, Αθήνα 2016, σ. 138-139.